Narcyza

Nazywam się Narcyza. Na co dzień jestem osobą bardzo mocno związaną ze sztuką – maluję, tańczę, pracuję przy projektach teatralno-filmowych, piszę własne teksty. Od dziecka jestem też związana z końmi, więc od wielu lat uczę się czytać mowę ciała zwierząt, szanować ich granice i reagować spokojnie, kiedy są zestresowane albo niepewne.

Pracuję zmianowo poza domem, ale mam dość przewidywalny grafik.

– W dni, kiedy mam zmianę poranną, jestem zajęta mniej więcej do godziny 18, za to mam wolne wieczory – wtedy mogę przychodzić na wizyty do zwierzaków.

– W dni, kiedy pracuję po południu, jestem dostępna na wizyty między 8:00 a 12:00 rano.

– Niedziele mam wolne, więc mogę wtedy spokojnie zająć się Twoim kotem lub psem w ciągu dnia.

Opiekuję się głównie kotami – to z nimi mam najwięcej doświadczenia. Podczas wizyty najpierw ogarniam podstawy (jedzenie, świeża woda, kuweta), a potem poświęcam czas na towarzyszenie: zabawę, głaskanie, albo po prostu bycie obok, jeśli kot woli dystans. Jeśli zwierzak przyjmuje leki, trzymam się dokładnie ustaleń z opiekunem i zaleceń weterynarza – ważne jest dla mnie, żeby wszystko było zrobione spokojnie i na czas.

Mogę też wychodzić na spacery ze spokojniejszymi psami na terenie Warszawy-Śródmieścia – oferuję normalny, „życiowy” spacer, karmienie i towarzystwo, kiedy właściciela nie ma w domu. Nie zajmuję się intensywnym wybiegiwaniem dużych, sportowych ras.

Wynajmuję mieszkanie i niestety nie mogę przyjmować zwierząt do siebie, choć bardzo bym chciała – dlatego oferuję wyłącznie wizyty w domu opiekuna i spacery z psami w okolicy.

Szanuję to, że zostawiasz mi pod opieką zarówno czworonożnego członka Twojej rodziny, jak i swoje mieszkanie. Po każdej wizycie wysyłam krótką wiadomość, zdjęcie albo filmik, żebyś wiedział/a, że wszystko jest w porządku.

Ze zwierzętami jestem związana od dziecka. U babci w domu zawsze były zwierzęta, a ja sama jako mała dziewczynka miałam dwa koty, których odejście bardzo przeżyłam.

Konie pojawiły się w moim życiu, gdy miałam 9 lat – od wtedy jeżdżę konno i przez lata pomagałam też w stajni: przy karmieniu, podstawowej pielęgnacji, czyszczeniu boksów, oprowadzaniu i obserwacji zachowania koni. To nauczyło mnie odpowiedzialności, uważności na sygnały zwierzęcia i tego, że liczy się cały dobrostan.

Koty to dla mnie rodzina. Od dziecka były obecne w domu, a obecnie mam dwóch kocich chłopaków ze schroniska w domu rodzinnym poza Warszawą – jeden z nich jest niedowidzący, adoptowany z fundacji Ja Pacze Sercem. Bardzo ich kocham i za nimi tęsknię, dlatego opiekę nad cudzymi kotami traktuję serio: jak nad członkami rodziny.

Mam doświadczenie z kotami zdrowymi, wrażliwymi, adoptowanymi oraz przewlekle chorymi, które wymagają regularnej opieki i obserwacji. Zwracam uwagę na apetyt, zachowanie i kuwetę, bo często tam jako pierwsze widać, że coś jest nie tak.

W pracy ze zwierzętami jestem spokojna, uważna i dokładna. Nie narzucam się kotu ani psu „na siłę” – pozwalam zwierzakowi oswoić się we własnym tempie, jednocześnie pilnując rutyny: posiłków, świeżej wody, czystej kuwety i ustalonych czynności pielęgnacyjnych. Dobrze odnajduję się przy zwierzętach lękowych, po przejściach, potrzebujących cierpliwego podejścia.