Sandra

Hejka! Mam na imię Sandra, mam 24 lata i od zawsze ciągnęło mnie do zwierząt. Jako dziecko, nie dało się mi wytłumaczyć, że nie każde zwierzątko muszę głaskać, zatrzymywać się itp. W wieku 6 lat dostałam moją pierwszą przyjaciółkę, bo mogę to tak nazwać. Przeżyła ze mną wszystko, od ciężkich chwil, po te najlepsze. Był to Owczarek Niemiecki, suczka której daliśmy na imię Cola. Przeżyła zasłużone 17 lat, do końca czując się jak szczenię. Spędzałam z nią praktycznie cały czas, nawet w nocy jak nie ona ze mną spała to ja z nią. Od zawsze miałam również koty, wyprowadzając się z domu rodzinnego cała trójca kotów mnie żegnała. Sama obecnie posiadam dwa młode koty, jedną kotkę i kota oraz dwa pieski jedną suczkę i samca. Na codzień obecnie zajmuje się domem i moimi zwierzętami. Edukuje się dalej w kierunkach które mnie ciekawią. Mam całkiem sporo wiedzy i doświadczeń w opiece nad zwierzętami, przeważnie gdy moi przyjaciele biorą zwierzątko lub wyjeżdżają to pierwsze co robią kontaktują się ze mną, lubię poszerzać wiedzę na rozmaite strony i właśnie jedną z nich są zwierzęta. Od piesków, kotków, po konie i inne zwierzęta. Może i mam dużo zwierząt ale to idealne do socjalizacji i wyłapania czy gdzieś w tej socjalizacji nie występuje psi problem. Moje obecne mieszkanie jest na 1 piętrze o powierzchni prawie 100m2. więc nawet jeśli by się psiak jednak z którymś z moich zwierząt nie dogadywał i nie dalibyśmy radę tego naprawić to mam spokojnie bezproblemowe odseparowanie ich. 

Biorąc pierwszą moją kotkę, miała trzy miesiące, mała czarna kulka. Była do o dziwo samotnej adopcji, jak się później okazało, dosłownie pierwsze trzy dni. Okazało się, że jest chora. Początkowa diagnoza FiP. Później pojechaliśmy do kolejnego weterynarza, który już potwierdził nam, że kotka nie choruje na FiP, tylko miała bakterie w płucach. Przez co, minęło dużo czasu, dużo leków, nerwów, nie przespanych nocy, ale dzięki niej wiem na co zwracać uwagę, jak reagować, kiedy zachowanie kota jest dziwne, tymbardziej że koty rzadko pokazują co im dolega. 

Następnego Kotka adoptowałam po uzgodnieniu z weterynarzem, gdy moja kotka była już zdrowa, bo okazało się że była bardzo żywym kotem i z partnerem naprawdę nie dawaliśmy już rady bawić jej codziennie żeby się wybiegała itp ile faktycznie potrzebowała więc nawet w taki sposób jak znajdowanie zajęcia dla kotów czy psów, mam doświadczenie. Następny kotek jak się okazało został nam wydany rzekomo mając trzy miesiące, a tak na prawdę miał koło półtora. Opieka nad nim przez to także była całkiem inna. Później zaadoptowałam suczkę, całe szczęście jej nic nie dolegało. A we wrześniu 2025 roku, zaadoptowaliśmy Golden Retrievera. Jak się okazało ma problem zdrowotny, przez co podczas jedzenia czasami treść pokarmowa trafia do nosa. Początki były bardzo ciężkie, nie wiedzieliśmy co mu dolega, co chwile katar, pełno różnych diagnoz, pełno leków, był nawet moment, gdzie trafił jako nadal szczeniak pod narkozę i miał płukane całe nozdrza. Teraz już wyprowadziliśmy go na tyle, że od kilku ładnych miesięcy nie był na antybiotyku, nie ma kataru. Diagnoza ustalona, zawiotkie mięśnie przełyku. Zbudowaliśmy mu nawet specjalne karmidełko, które często stosuje się u psów z przełykiem olbrzymim. 

Pomagam również moim bliskim, bo pomijając doświadczenie mam również nie skromnie dużą wiedzę jak podejść do zwierząt, jak nie krzywdząc ich zbudować z nim zaufanie bo to najważniejsze. Zdarzyło mi się również, że ugryzł mnie ogromny pies, także w tym też mam doświadczenie, z kotem który potrafi zaatakować bez powodu większego także mam duże doświadczenie. Moje koty nie wyciągają pazurów, nie gryzą. 

Podsumowując. Potrafię podawać leki, utrzymać dużego psa na spacerze, pracować nad lękami jak i uczyć różnych komend. Bawić się czy nawet tylko pomiziać. Nigdy nie naruszam bezpiecznej strefy zwierząt. Moje zwierzęta są nauczone bycia delikatnymi i nieagresywnymi pupilami. Zapraszam nawet pierw na zapoznanie się z moimi zwierzątkami, bo również na balkonie mam pod opieką taką małą, parę ptaszków.